We leven in een bizarre tijd, vind je niet?

Een tijd met gigantische risico’s en fantastische kansen.

De risico’s kun je – denk ik – zelf wel bedenken

Je hoeft het journaal maar aan te zetten of een krant open te slaan en je ziet meer dan een mens kan verwerken. Precies om deze reden doe ik dat maar met mate.

En de kansen?

Daar moet je wat meer voor zoeken, maar die zijn er natuurlijk ook. Denk aan alle wijsheid en kennis die steeds meer beschikbaar komt voor iedereen ter wereld met een internet verbinding. Denk aan de wonderlijke uitvinding van Ben Feringa: zijn ‘Moleculaire Motoren’ die misschien wel een doorbraak betekenen in de strijd tegen Kanker. Of aan de held Vincent die met gevaar voor eigen leven twee kinderen uit een brandende auto redde. Of aan het waargebeurde verhaal achter de film ‘les Intouchables’. En om deze reden kijk ik graag naar TED.com en lees ik ‘The optimist’.

Dat is het gekke van deze tijd: het is er allebei. Reden tot pessimisme en reden tot optimisme. Cynisme en vertrouwen. ‘Angst, wanhoop en haat’ aan de ene kant en ‘Liefde, hoop en inspiratie’ aan de andere kant.

Hoe hier nu mee om te gaan?

Mij helpen deze 5 woorden:

Wat je aandacht geeft groeit

Als ik de ochtend begin met het lezen van het vele slechte nieuws in de krant dan zie ik vervolgens egoïsme in de mensen die voordringen bij de trein.

Als ik de dag begin met meditatie dan zie ik liefde in de Marokkaanse medewerker bij de fietsenstalling die iedereen allerhartelijkst een fijne dag wenst.

Zo optimistisch als ik me voelde bij de Verkiezing van Barack Obama, zo pessimistisch voelde ik me bij de verkiezing van Donald Trump.

Gelukkig duurde dat pessimisme maar even…

Want er fluistert iets dat al het slechte nieuws overstemt

Heel lang was het maar een vaag vermoeden. Maar afgelopen week kwamen er drie dingen op mijn pad die over precies hetzelfde lijken te gaan. Bijzonder, want het eerste was een oproep van een man die de liefde van zijn leven verloor; het tweede is een korte tekst uit 1148 en het derde is een ‘feel good’ – filmpje dat ik altijd graag vertoon tijdens trainingen. En ik ga ze alle drie met je delen als een lekkere sandwich: twee filmpjes met de tekst ertussenin… (o:

Hier komt het eerste filmfragment

Je ziet Mohamed El Bachiri, moslim en inwoner van de Belgische wijk Molenbeek die een inspirerend pleidooi houdt en oproept tot een ‘jihad van liefde’.

Nou, als dit je hart niet raakt…

Dan komt hier de tekst die ik tegen kwam in het boek ‘Non-duale coaching en therapie’ van Alexander Zöllner, oprichter van Art of Life.

De tekst stamt uit 1148 en wordt toegeschreven aan de Katharen. De oorspronkelijke titel luidt: ‘de kerk van de liefde’. Omdat het woord ‘kerk’ voor heel veel mensen al een bepaalde betekenis heeft (positief, neutraal of negatief) en ik graag wil dat zo veel mogelijk mensen zich in deze tekst herkennen, ben ik zo vrij geweest om het woord ‘kerk’ te vervangen door het woord ‘club’. Hier komt-ie:

De club van liefde

Ze bestaat niet als vaste vorm, maar slechts door onderlinge overeenstemming van de mensen.
Ze heeft geen leden, behalve hen die voelen dat ze erbij horen.
Ze heeft geen concurrentie, want ze wedijvert niet.
Ze heeft geen eerzucht, want ze wil alleen maar dienen.
Ze trekt geen landsgrenzen, want dat doet de liefde niet.
Ze kapselt zich niet in, want ze probeert alle groepen en religies te verrijken.
Ze respecteert alle grote leraren aller tijden die de waarheid van de liefde openbaarden.
Wie ertoe behoort, oefent de waarheid van de liefde met zijn hele zijn.
Wie ertoe behoort, weet het.
Ze doet geen pogingen anderen te beleren; ze probeert alleen maar te zijn en door haar zijn te geven.
Ze leeft in de wetenschap dat de hele aarde een levend wezen is en wij een deel ervan zijn.
Ze weet dat de tijd van de laatste ommekeer gekomen is; weg van de ik-gehechtheid, uit vrije wil terug naar de eenheid.
Ze maakt zich niet met luide stem bekend, maar werkt in het vrije domein van het zijn.
Ze maakt een buiging voor allen die de weg van de liefde deden oplichten en hiervoor hun leven gaven.
Ze laat in haar rijen geen volgorde toe en geen starre opbouw, want de een is niet groter dan de ander.
Ze zegt geen beloning toe, noch in dit noch in een ander leven, alleen vreugde van het zijn in liefde.
Haar leden herkennen elkaar aan de wijze van handelen, aan de wijze van zijn en aan de ogen en aan geen ander uiterlijk gebaar dan de broederlijke of zusterlijke omarming.
Ze kennen geen vrees noch schaamte, en hun getuigenis zal altijd geldig zijn in goede alsook in slechte tijden.
De club van de liefde heeft geen geheim, geen mysterie en geen inwijding, behalve een grote kennis van de macht van de liefde, omdat de wereld zal veranderen wanneer wij mensen dit willen, maar alleen doordat eerst wijzelf veranderen.
Allen die voelen dat ze erbij horen, horen erbij.
Ze behoren tot de club van de liefde.

Wordt jij hier ook stil van?

Ik werd niet vaak zó diep geraakt door de wijsheid van een tekst.

Tenslotte wil ik luchtig eindigen met een feel-good filmpje, maar nog steeds met diezelfde fluisterende boodschap.

Hier komt-ie:

‘Sometimes, security cameras catch something totally different’

Tsja, en hoe nu verder?

Ik weet het ook niet precies, maar ik denk allereerst aan een virtuele plek waar Liefde, hoop en inspiratie gedeeld worden in de vorm van teksten, filmfragmenten en verhalen… Omdat ‘wat je aandacht geeft groeit’… Want wat zou er gebeuren als al die professionals en vrijwilligers die met mensen werken zouden overlopen van liefde, hoop en inspiratie?

Als voldoende mensen zich melden, kunnen we misschien beginnen met een Linked-In groep? (Een politieke partij vormen vóór 15 maart a.s. gaan we – denk ik – niet redden… :o) Maar voor de helderheid: Iedereen die bovenstaande tekst inspirerend vindt is van harte welkom, ongeacht je religie, etniciteit, seksuele identiteit, leeftijd, IQ, geslacht, huidskleur, handicaps en je verleden.

Die kar wil ik best trekken, zoals je ziet, zeker als er méér mensen mee willen trekken. Dus heb je interesse om samen deze groep vorm te geven met bovenstaande tekst als uitgangspunt? En maar te zien waar dit avontuur ons brengt? Net als vroeger, toen je met wat vriendjes of vriendinnetjes ‘de bende van de zwarte hand’ vormde?

Zo ja, laat je stem horen…

Weet je, eigenlijk is het simpel: wat er ook gebeurt, ik hoop dat ik aan het einde van mijn leven kan zeggen: ik was meer deel van ‘de oplossing’ dan van ‘het probleem’…

Ik wil hier graag afsluiten met de beroemde woorden van de Dalai Lama: ‘My religion is kindness’

NB: Vond je deze blog inspirerend of hoopgevend? Laat een reactie achter of deel hem met je netwerk!

Auteursrecht foto ‘helpende handen’:

<a href=’http://nl.123rf.com/profile_boarding1now’>boarding1now / 123RF Stockfoto</a>

 

Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin